Yogi Bhajan
Yogi Bhajan

Je weet niet wie je bent. Je weet niet dat je uniek bent. Jij bent één. Je hebt het een-zijn in jou nog niet gevonden. Dat is waarom mensen alles van je afnemen. Dat is waarom je samen met anderen wilt zijn, deel uitmaken van de maatschappij, en relaties wilt hebben, hoe bizar en verknipt deze relaties ook zijn. Jullie willen dat allemaal, omdat je de enige relatie die je nodig hebt met de Ene niet bent aangegaan.

Ik zeg niet dat je geen relatie moet hebben met mensen en vriendelijk voor hen moet zijn en hen moet dienen en plezier moet hebben. Eenzaamheid betekent dat je in die bewustzijnsstaat bent waarin je iedereen ziet als Jezelf. Die eenheid, die eenzaamheid, is een bewustzijnsstaat als je niemand anders kan zien als jezelf. Je hebt één focus, één plaatje, één meditatie, één bewustzijn, één gevoel, één emotie.

Wat is pijn? Dat je geen voldoening hebt. Hoe kun je voldoening krijgen als je eenzaamheid niet accepteert als de hoogste bewustzijnsstaat? Wat gebeurde er met je toen je in een staat van extase was? Je wilt hoger, hoger, hoger, hoger, hoger. U wilt voor meer, meer, meer gaan. Je wilt hoger, hoger, hoger dan alles en iedereen gaan. Wanneer je de top bereikt, word je één. Eenzaam. Exclusief. In die exclusieve eenheid ontstaat de eenzaamheid, de Ene in jou, wordt gewekt. En binnenin jou is die oneindige leraar, die de ‘ziel’ wordt genoemd. Je hebt erom gevraagd; je werkt ervoor; jij doet het. En dan huil je als het gebeurd?

Het doel van het leven is om een ​​bewustzijnsstaat te bereiken waarin er geen sprake is van tijd en leeftijd. Alleen dan kun je een gever worden. Daarvóór kun je niemand iets geven; je bent in een toestand van geven en ontvangen. Maar als je geeft en geeft en geeft, en om je leven te geven, dan word je Ik – Een. Dan moet je geen deel zijn van een exclusieve club. De eenheid, de Eén zijn, is een erge eenzame weg. Het heeft zijn eigen begin; het heeft zijn eigen einde en zijn eigen proces.

Jullie zijn allemaal bang om eenzaam te worden. Je weet niet wat je moet doen met je eenzaamheid, omdat je niet weet hoe je moet geven. Geef je eenzaamheid – dat een-zijn, die extase, die staat van hoger bewustzijn – dan kan niemand je evenaren, niemand kan je bereiken. Dan wordt jij de hemel, en de hemel wordt jou.

Het enige wat je hoeft te doen is andere mensen op een hoger niveau te brengen, die eenheid, die extase, dat  bewustzijn delen, die eenzaamheid, en mensen laten weten dat het goed is om eenzaam te zijn – omdat ‘eenzaam’ drie belangrijke eigenschappen in zich heeft: zuiverheid, extase en oneindigheid. Wanneer die drie ingrediënten er zijn – zuiverheid, extase en oneindigheid – worden we één en smelten we samen met elkaar; dan zijn we niet langer eenzaam. De één wordt Eén. Zijn er twee goden? Er is maar één God. Als er maar één God is, dan is er maar één jij, dan is er maar één. ‘Ik ben die ik ben.’

Vertel me eens, als je niet ziet waar je naartoe gaat – welke weg, welke snelweg je moet nemen, hoe kun je dan op je bestemming komen? De reis van de ziel noemen we ‘bestemming’. De reis van een mens noemen we bestemming. Er is geen verschil. Iedereen gaat alleen. Zelfs die bestuurder met zes passagiers in de auto is alleen en is de bestuurder let op aanwijzingen op zijn weg. Aanwijzingen, afstand, bestemming. Het is exact hetzelfde. Je bent als mens boedoeld voor de bestemming om één te worden. Het is een zeer lange, eenzame weg. Niemand anders kan met je meereizen, zich meten met jou, je begrijpen of bij je zijn, omdat je heel speciaal bent, door de Ene gemaakt naar het beeld van Je Eigen Zelf. Voor het gemak noem je het maar ‘God’.

Als de dood je huis betreedt moet alles worden geregeld en verzorgd. We moeten allemaal naar de Ene gaan. Eén is in het begin, Eén is het nu en Eén is het einde. Degenen van jullie die hier zitten begrijpen niet dat het begin en het einde hetzelfde zijn. Jij bent een mens. Je weet niet wat de realiteit van het leven is. De schoonheid van het leven is: nu, begin en einde zijn hetzelfde. Dat wordt leven genoemd. Dat wordt liefde genoemd. En dat wordt nu-zijn genoemd.

Eenzaamheid betekent niet dat je niet kunt delen met anderen. Het is alleen de Ene, de eenzame, die met iedereen kan delen. Eenzaamheid is een zeer geaccepteerde rechtvaardige staat van bewustzijn, die wordt bereikt door de heiligen. Wanneer je eenzaam wordt en je kunt niet van jezelf houden, dan zal je tranen hebben, zal je pijn hebben. Je bereikt dan niet de uniciteit van de eenzaamheid van de eenheid van de Ene, het hoogste van alles. Onbewust bereiken we allemaal het een-zijn. Bewust ontken je het allemaal.

Wanneer je niets hoeft zeggen, niets hoeft doen, niets hoeft zijn, wat ben je dan? Weet je wat je bent? Je bent een vuurtoren, zodat niemand anders bij je in de buurt kan komen. Dat is het enige in het leven dat je moet doen. Til jezelf op. Verspreid het licht. Wees de vuurtoren. Dus elke reis, elke bestemming, elke afstand kan veilig zijn.

Wat heb je te bieden als je klaagt over de dood, waarom geef je het niet op? Waarom sterf je niet als je nog leeft? Het Engelse woord voor ‘dood zijn’ als je leeft is ‘barmhartigheid’. De staat van barmhartigheid is wanneer je eigen identiteit niet herkent. Je zult geen angst hebben, en je zult geen wraak nemen, omdat je alleen zult zijn. Eenzaamheid, de eenheid, is de ultieme realiteit van alle tijden en alle ingrediënten. Alle tattwa’s samenvoegen om één te zijn. Ik spoor je aan om een ​​beweging te creëren om samen te vloeien met eenzame wezen dat God wordt genoemd.


Bron: 3HO

  • Tattva is Sanskriet voor datheid, principe, realiteit of waarheid. Volgens verschillende Indiase filosofische scholen is een tattva een element of realiteit dat een aspect is van een godheid. De elementen zijn hier aardewatervuurlucht en ruimte waaruit elk mens naar verluidt bestaat. Deze elementen komen en gaan voortdurend, volgens de circadiaanse ritmes in ons lichaam.

Over Yogi Bhajan
Yogi Bhajan 2Yogi Bhajan werd geboren in Harbhajan Singh Puri op 26 augustus 1929, in het deel van India dat in 1948 Pakistan werd; hij was de zoon van een arts. Hij bracht zijn jeugd door in bevoorrechte omgevingen in particuliere scholen en zijn zomers in het exclusieve Dalhousie-berggebied van Himachal Pradesh. Als jonge jongen ging hij naar een katholieke kloosterschool.

Toen hij in 1976 Amerikaans staatsburger werd, veranderde Yogi Bhajan zijn naam wettelijk in Harbhajan Singh Khalsa Yogiji.

Toen hij net acht jaar oud was, begon hij zijn yogatraining bij een verlichte leraar, Sant Hazara Singh, die hem op zijn zestiende en een half jaar tot meester van Kundalini Yoga verklaarde.

Tijdens de onrustige opdeling van India in 1947, op 18-jarige leeftijd, leidde hij zijn dorp met 7000 mensen, in de buurt van wat vandaag Lahore Pakistan is, 523 mijl te voet naar veiligheid in New Delhi, India, waar hij aankwam slechts alleen met de kleren die hij droeg. De geëmigreerde Indiërs kregen huizen in India en al snel kon hij zijn opleiding aan de universiteit van Punjab voortzetten, waar hij uitblonk in debat en een steratleet was, die zowel hockey als voetbal speelde en de naam ‘De Chinese muur’ kreeg van zijn tegenstanders. Voor meer informatie klik hier >>>

© 1987 The Teachings of Yogi Bhajan


Mijn commentaar:

Wat Yogi Bhajan schrijft is erg mooi. Hij zegt niet dat je geen relatie met iemand mag hebben, maar dat spiritualiteit altijd een persoonlijke weg is. Die weg kan je ook alleen gaan. Soms kan je delen, zoals ik dat heb doe met een paar vriendinnen en vrienden en een Yogalerares, waar ik inmiddels al een beetje vriendschap mee opbouw. Dat zijn bijzondere ervaringen. Dat gebeurd met name omdat mijn geest helder begint te worden, mijn ervaringen en mijn bovenzinnelijke gaven (paranormale gaven) sterker en zuiverder worden. Dit hangt ontegenzeggelijk samen met mij spontane Kundalini Ervaringen, waardoor Chakra’s opengaan. Ik trek hierdoor mensen aan, omdat je ‘op dezelfde golflente zit’ Het komt niet vanzelf, zoals Yogi Bhajan zegt. Mijn Mentale Training, mijn meditaties, het verdiepen in spiritualiteit, contacten en Yoga dragen daaraan bij. Het komt primair uit mijzelf voort, het is niet afhankelijk van anderen. Dat is ook wat ik leer op de Mentale Training: ik ben degene die verantwoordelijkheid neem en heb over mijn eigen wereld. Daardoor ‘schep’ ik mijn eigen wereld en geeft het vorm. Dus eenzaamheid kan ook vertaald worden met verantwoording nemen en jezelf positief affirmeren.

3 Thoughts to “Yogi Bhajan Lezing: Verander Eenzaamheid in Eenheid”

  1. Ik ga dit de komende tijd nog heel vaak opnieuw lezen… 😉
    Maar hetgeen uit dit stuk dat ik heb kunnen laten bezinken vind ik heel mooi en (bij gebrek aan beter) rustgevend of geruststellend. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe jij dit inzicht een plekje geeft (?).. Dank voor het delen in ieder geval! Xx

    1. Hoi Anne. Ik heb een stukje commentaar toegevoegd aan het bericht. Ik streef niet naar eenzaamheid, er is ruimte voor liefde, maar spiritualiteit is altijd een weg die ik ga, en die een ander niet voor mij kan gaan.

  2. Eenzaamheid is een gevoel waar mensen een negatief gevoel aan koppelen. Want eenzaamheid is een teken dat je voor jezelf dat gevoel wilt voelen en men is nooit eenzaam. Eenzaam is een eenheid en dat moet men voelen en kunnen voelen.
    Er is zoveel rond een mens dat deze niet eenzaam hoeft te zijn, maar men moet zich ervoor openstellen.

    Aum Shanthi

Leave a Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.